و از ائمهء هدى عليهم السلام مرويست كه حضرت سيدة النساء عليها السلام به ابو بكر گفت كه : « يا بن ابى قحافة ، أ في كتاب اللَّه ان ترث اباك و لا ارث ابى ؟ » و بواسطهء حجت بر او اين آيه را خواندند كه : « فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا يَرِثُنِي » الاية وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا و بگردان آن ولى و فرزند را پسنديده كه تو از او راضى باشى قولا و فعلا . [ سوره مريم ( 19 ) : آيات 7 تا 9 ] يا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ اسْمُهُ يَحْيى لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا ( 7 ) قالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَ كانَتِ امْرَأَتِي عاقِراً وَ قَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا ( 8 ) قالَ كَذلِكَ قالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَ قَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَ لَمْ تَكُ شَيْئاً ( 9 ) پس حق تعالى اجابت دعاء زكريا نموده بطريق وحى به او گفت كه : يا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ اسْمُهُ يَحْيى اى زكريا بدرستى كه ما بشارت ميدهيم تو را بپسرى كه نام او يحيى است . بعضى گفته‌اند كه : « يحيى » مشتق از « احياء » بمعنى زنده دارندهء نام پدر و دين اوست . و غير از اين نيز گفته‌اند . امام فخر رازى بعد از نقل آن وجوه گفته كه : « و اعلم ان هذه الوجوه ضعيفة لان اسماء الالقاب لا يطلب فيها وجه الاشتقاق » لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا نگردانيديم مر او را پيش از اين همنامى . يعنى هيچكس پيش از او به اين اسم سامى مسمى نبوده ، چنانچه على بن ابراهيم روايت كرده كه : « اى لا تسمى باسم يحيى احد قبله » در اينجا شرافت يحيى از دو وجه ظاهر مىشود ، يكى آنكه ، تسميهء او را حق تعالى بوالدين او وانگذاشته ، خود مرتكب تسميهء او گرديد . دوم آنكه نامى براى او تعيين كرد كه احدى قبل از او به آن اسم مسمى نبود . و در مجمع البيان از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه : « كذلك الحسين عليه السلام لم يكن له من قبل سمى و لم تبك السماء الا عليهما اربعين صباحا . قيل له و ما كان بكائها ؟ قال : تطلع حمراء و تغيب حمراء و كان قاتل يحيى ولد زنا و قاتل الحسين ولد زنا » يعنى هم چنان كه يحيى را پيش از او همنامى نبود امام حسين عليه السّلام را نيز